โครงสร้างสถานี
งานออกแบบโครงสร้างสถานี การออกแบบจะเป็นไปตามข้อกำหนดของกทม.และมาตรฐานสากลอื่นๆ ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ซึ่งมาตรฐานที่นำมาใช้ออกแบบได้แก่ AASHTO, ACI, AISC, AREMA, ASTM, ASBI, BS, CEB-FIP, EU Standard, FHWA, NAVFAC, PCI, UBC, UIC, JIS,EIT, TIS, ฯลฯ โดยสถานีทั่วไปจะเป็นรูปแบบเสาเดี่ยวที่สร้างอยู่บนเกาะกลางถนน โดยแบ่งเป็น 3 ระดับ คือ ระดับพื้นดิน ระดับชั้นจำหน่ายตั๋ว และ ระดับชั้นชานชาลา สำหรับเสาตอม่อบริเวณเกาะกลางจะใช้ขนาดเบื้องต้นประมาณ 2.8×2.8 เมตร ซึ่งเสาวางบนฐานรากเสาเข็มเจาะแบบเหลี่ยม (Barrette pile) โดยเสาสถานีจะมีจำนวนทั้งหมด 6 ต้น ความยาวช่วงเสาของสถานีเท่ากับ 30 เมตร และมีความยาวรวม 150 เมตร สถานีมีบันได ขึ้น-ลง ฝั่งละ 3 ตัว และลิฟท์โดยสารฝั่งละ 1 ตัว ในส่วนของพื้นชั้นจำหน่ายตั๋ว(Concourse) และชั้นชานชลา(Platform) จะใช้เป็นพื้นคอนกรีตวางบนคานคอนกรีตอัดแรงหล่อสำเร็จรูปตัวไอ ซึ่งวางอยู่บนคานขวางของสถานี ในส่วนของคานทางวิ่งรถไฟฟ้าบริเวณสถานี จะใช้เป็นคานรูปกล่องลักษณะเดียวกับคานทางวิ่งวางอยู่บนคานขวางในชั้นชานชลา สำหรับโครงหลังคาสถานี จะใช้เป็นเหล็กรูปพรรณขึ้นรูปเป็นทรงโค้งรองรับแปหลังคาโดยที่เสาหลังคาวางอยู่บนคานคอนกรีตตัวนอกของชั้นชานชลา รูปตัดโครงสร้างสถานี แสดงดังรูป
สำหรับประเภทสถานี ได้ถูกแบ่งออกเป็น 3 แบบได้แก่
- สถานีความสูงระดับ 3 ได้แก่สถานี S13 และ S16 ซึ่งมีระดับสันรางที่ 16.6 เมตร
จากระดับน้ำทะเล - สถานีความสูงระดับ 4 ได้แก่สถานี S14, S15 และ S18 ซึ่งมีระดับสันรางที่ 19.9 เมตร
จากระดับน้ำทะเล - สถานีความสูงพิเศษ ได้แก่สถานี S17 ซึ่งมีระดับสันรางที่ 26.6 เมตรจากระดับน้ำทะเล
